Sen Hakk’a tevekkül kıl
Tefvîz et ve râhat bul
Sabr eyle ve râzı ol
Mevlâ görelim n’eyler
N’eylerse güzel eyler
Ne kadar da sabırsızız. Hem gönlümüzce açsın diye çiçekler, emekli-emeksiz kök salma derdine duçar olmuşuz. Bir yanımız bahar ile cuşa gelsin ruhumuz isterken bir yanımızda dünyevi telaşların peşinden çocukça koşturmada. Bir yönüyle göğe, bir yönüyle toprağa dönük yüzümüz. Balçıkla güneş sıvamaya çalışırken, tükettiğimiz ömür sermayesinin kim bilir neresindeyiz.
Yine de insan olmak böyle… Kuran kelamıyla da Rabbimiz bize bizi böyle anlatmış: “Gerçekten insan pek tahammülsüz bir tabiatta yaratılmıştır .Başına bir fenalık geldi mi sızlanır durur.”(Meâric Suresi – 19-21) Bu halimizle ne kadar da hava misali değil miyiz ? Sabırsız esen rüzgar gibi kimi, bazense yıkıcı etkiyle kendine ve etrafına zarar veren.
Çoğu zaman insanın bu yıkıcı etkisine sebep teslim olamamaktır. Başına gelenle mutlu olmayı bilemeyen, vardır bi hayır bu iştede diyemeyen gönlünde ızdırapla başbaşa kalıyor. Nimeti görünce sevinip, en ufak bir sıkıntı da feveran eden benliğimize şifa niyetine şu ayeti sürsek Rabbim, sevgini kazanır mıyız bizlerde ? “…. (Bir konuda) karar verdiğin zaman Allah’a tevekkül et. (Ve onu uygula. Çünkü) Allah, tevekkül edenleri sever.” (3/Âl-i İmran 159) Erzurumlu İbrahim Hakkı hazretlerinin bu bentiyle de bizlere tavsiye edilen budur. Rahatlığın teslimiyet ve sabırla geleceği işaret edilmiştir .
Sabreden dervişin muradına erdiği gibi, bizde sabrın acılığı içinde tatlıyı görecek gönül gözümüz yoksa da, en azından çabamız olması gerekmez mi? Dilimize Sükut sürüp güneşli günler için adımlayacağız hayatı. Evet yollar dikenli, yollar yokuş ama değmez mi… Gökkuşağı dahi yağmurdan sonra açan güneşin eseridir.
Çok unuttuk Allah’ım. Güneş istedik yağmursuz, bulutsuz. Senden gayrısında mutluluk ve huzur aradık. Ama bulamadık… Kalplerimiz kırık, ruhlarımız yorgun, zaman ahir, tuzaklar dolu yollar, ayaklarımız sana gelemiyor. Umutsuzca kaç kapıdan kovulduk, kaç imtihanın kaybedeni kalbimiz, kimlerin istemediği olduk, anlaşılmayan duygularımız altında ezildik. Bu dünya bize çok zor geldi Allah’ım. Sen ki zorlukla beraber kolaylığı müjdeledin. Bizlere katından kolaylıklar, müjdeler ihsan eyle. Kalplerimize inşirah nasip eyle, sıratı müstakimden bizleri ayırma ya Rabbi. (Amin)
Baki selam ve dua ile.
