BASİAD hazırladığı ‘Tarım ve Gıda Raporu’nu açıkladı. BASİAD Başkan Yardımcısı Ümit Baysal, hazırladıkları rapora göre Balıkesir’in tarım ve gıda ihracatının yakın dönemde 500 milyon, uzun dönemde 1 milyar dolara çıkması gerektiğini söyledi.
Balıkesir Sanayici ve İşadamları Derneği (BASİAD) tarafından hazırlanan ‘Tarım ve Gıda Raporu’ Balıkesir’in tarım ve gıda hedefleri, güçlü ve zayıf yönlerine vurgu yapan özet bilgilerini içeren sunumu dernek yöneticilerine yapıldı.
BASİAD Başkan Yardımcısı Ümit Baysal, “Balıkesir’de gıda, içecek ve tarım sektörü birbirleriyle iç içe geçmiş, sürekli olarak ilişkileri devam eden ve birbirlerini tamamlayan sektörlerdir. Ülke genelinde 2,2 milyon üreticiyi, yaklaşık 13 binin üzerindeki üretici örgütlenmesini ve 30 binin üzerinde küçük veya büyük ölçekli firmayı kapsayan bir çerçeveyi ifade etmektedir. Balıkesir’de 393 bin 636 hektar tarım alanında yapılan üretimde; 2019 yılında 3 milyar 509 milyon 196 bin lira bitkisel üretim, 1 milyar 486 milyon 796 bin lira hayvansal üretim değeri elde edilmiştir.
“POTANSİYEL YETERİ KADAR DEĞERLENDİRİLEMİYOR”
Balıkesir’in tarım ve gıda sektörleri için hem üretim tarafında hem de küresel olarak rekabetçi bir sektörün oluşumunda önemli bir potansiyeli bulunmakta ancak bu potansiyel yeteri kadar değerlendirilememektedir. Tarım ve Orman Bakanlığı’nın 2023 yılına yönelik koymuş olduğu 150 milyar dolarlık üretim ve 40 milyar dolarlık ihracat boyutuna erişebilme yolunda Balıkesir için temel hedef, tarım politikalarında stratejik olarak konumlandırılmış ve önceliklendirilmiş bir tarım ve gıda sektörü ve yakın dönemde 500 milyon dolar ihracat olmalıdır. Balıkesir tarımının güçlü ve zayıf yönlerine baktığımızda, biyolojik çeşitlilik, uygun iklim ve coğrafi koşullar, yeterli miktarda tarım arazisi ve iş gücü, hayvansal üretimde ülkenin ilk sıralarında, tarıma dayalı sanayinin varlığı, gitgide daha da artan yenilenebilir enerji kullanımı, tarım sigorta sisteminin etkin olarak çalışabilmesi güçlü yönlerimiz. Çok sayıda ve küçük ekilebilir arazi, sınırlı tarımsal teknoloji bilgisine sahip ve piyasalara erişimi olmayan çok sayıda küçük üretici, tarımsal üretimde planlama eksikliği, etkin olmayan üretici örgütleri ve birlikleri, düşük seviyeli akademi-endüstri-kamu işbirliği, yetersiz Ar-Ge ve teknoloji kullanımı, yetersiz sermaye ve finansmana erişim zorlukları, çok sayıda aracı içeren piyasa yapılanması, tarımsal üretim ve pazarlama konusunda yetersiz eğitim, tarımsal veri eksikliği zayıf yönlerimiz” dedi. Mustafa ATİK
