Hayat kısa kuşlar uçuyor

Tarih tekerrürden ibaret derler ya hani. Gerçekten de öyle. Tarih de öyle bazı insanların hayatı da. Mesela bazılarının hayatı kısır bir döngü içinde adeta. Birkaç yıl arayla aynı şeyler yaşanabiliyor. Spiritüel anlamda biz buna “Bu durumdan çıkaracağın dersler var daha” diyoruz.

Daha öğrenecek ya da iyice sindireceksin, kabul edeceksin ki o şeyleri tekrar yaşama. İşte burada devreye kişinin kendisini dinleyebilmesi, kendiyle baş başa vakit geçirebilmesi geliyor. Hayat telaşesi içinde koştururken kendimize kulak vermeyi unutuyoruz en çok.

Hayatımızla ilgili durum değerlendirmesi yapmıyoruz. Kendimizi eleştirmediğimiz gibi takdir de etmiyoruz. Kendimizle mutlu olmak ne demek maalesef bilmiyoruz. Hal böyle olunca da tükenmişlik sendromları farkına varmadan kapımızda beliriyor ve birden çöküyoruz.

Hayatımızda ailemize, arkadaşlarımıza, işimize, evimize kıymet veriyoruz fakat kendimize kıymet vermiyoruz. Kendimizin farkına varamadan, gerçekten ne isteyip ne istemediğimizi bilemeden geçiyor yıllar. Geçim derdi de varsa halimiz iç güveysi gibi bile değil.

O yüzden önce ben demeyi öğrenmeliyiz en acilinden. Size bir sır vereyim mi? En çok kendinizi sevin, en çok kendiniz için bir şeyler yapın, en çok kendinizle vakit geçirin. Hayat dediğimiz bu yolda aldığınız her nefesi kendiniz için alın. Ne diyorlar; Hayat kısa, kuşlar uçuyor…