Bir şehrin vicdanı, kaldırımlarında yürüyen insanların değil; konuşamayan, derdini anlatamayan canlıların nasıl yaşadığıyla ölçülür. Bugün sokaklarımızda gördüğümüz manzara ise vicdanımızın ciddi bir sınav verdiğini gösteriyor.
Yaz sıcakları bastırdı. İnsanlar evlerine çekiliyor, klimalarını çalıştırıyor, serin içeceklerini yudumluyor. Peki ya sokakta yaşayan canlar? Onlar kavurucu asfaltın üzerinde, gölge bulmaya çalışarak yaşam mücadelesi veriyor. Bir kap su bulabilmek için kilometrelerce dolaşan, açlıkla ve susuzlukla mücadele eden binlerce kedi ve köpek var.
Oysa bir kap su koymak, bir avuç mama bırakmak bu kadar mı zor? Sosyal medyada hayvan sevgisi paylaşımları yapmakla övünenlerin birçoğu, evinin önüne bir tas su bırakmayı bile akıl etmiyor. Hayvan sevgisi fotoğraf paylaşmakla değil, sorumluluk almakla ölçülür.
Ancak madalyonun bir de diğer yüzü var. Vatandaşın duyarsızlığı kadar, hatta belki daha fazla konuşulması gereken bir konu belediyelerin yetersizliği. Her seçim döneminde verilen sözler havada uçuşuyor. Modern barınaklar, kısırlaştırma çalışmaları, besleme noktaları, sağlık hizmetleri… Peki sonuç? Sokaklarda hâlâ hasta, aç ve bakımsız hayvanlar görüyoruz.
Belediyeler bu konuda sadece şikâyet geldiğinde harekete geçen kurumlar olmamalı. Sorun ortaya çıktıktan sonra değil, ortaya çıkmadan önce çözüm üretmek zorundalar. Birkaç noktaya mama bırakıp fotoğraf paylaşmak, birkaç kulübe koyup görev tamamlandı demek gerçek bir çözüm değildir. Kalıcı projeler, düzenli denetimler ve sürdürülebilir çalışmalar gerekir.
Sokak hayvanları ne bir yük ne de görmezden gelinecek bir sorundur. Onlar bu kentin sakinleri, bu sokakların sessiz sahipleridir. Medeniyet sadece binalarla, yollarla, meydanlarla kurulmaz. Medeniyet; güçsüz olana sahip çıkabilmekle, sesi çıkmayana ses olabilmekle kurulur.
Bugün evimizin önüne koyacağımız bir kap su belki bir canın hayatını kurtaracak. Ama asıl kurtarılması gereken şey, giderek körelen toplumsal vicdanımızdır. Çünkü susuz kalan sadece sokaktaki hayvanlar değil; merhamet duygumuz da her geçen gün biraz daha kuruyor.
