Balıkesir’de bu bayram

Bayram sabahına umutla uyanır insan… Hele ki söz konusu Balıkesir olunca, zeytin ağaçlarının arasından süzülen güneşin içimizi ısıtmasını, sokaklara yayılan o tanıdık bayram neşesinin her köşeyi sarmasını bekleriz. Ancak bu yıl öyle olmadı. Takvimler baharı gösterse de, sokaklarda hissedilen hava adeta kışın son günlerinden kalma gibiydi. Güneş kendini saklamış, rüzgâr ise bayram sabahına alışık olmadığımız bir serinlik katmıştı.

Sabahın erken saatlerinde bayramlıklarını giyen çocuklar, sevinçle kapıların önüne koştu. Ama bu kez ince gömleklerin üzerine kalın hırkalar, ceketler eklendi. Küçük eller ceplerden çıkmak istemedi. Şeker toplamanın heyecanı vardı elbette ama o eski bayram sabahlarındaki gibi sokaklara yayılan sıcaklık eksikti. Büyükler ise yılların alışkanlığıyla aynı cümleyi kurdu: “Nerede o eski bayram sıcakları…” Bu söz sadece havaya değil, biraz da geçmişe duyulan özleme işaret ediyordu.

Oysa bayram dediğin sadece bir gün değil, bir histir. Güneşli bir havayla daha da güzelleşir belki ama asıl anlamını insanların içindeki sıcaklıktan alır. Bu bayram, hava biraz mesafeli davransa da insanlar birbirine aynı yakınlığı göstermeye devam etti. Kapılar yine çalındı, sofralar yine kuruldu, çaylar yine demlendi. Ancak soğuk hava, uzun uzun yapılan kapı önü sohbetlerini biraz kısalttı. Misafirlikler daha erken son buldu, sokaklarda geçirilen zaman azaldı.

Yine de değişmeyen bir şey vardı: Bayramın özü. Çünkü bizler için bayram; sadece güneşli bir gün değil, bir annenin evladına sarılışındaki sıcaklık, bir büyüğün elini öperken hissedilen saygı ve sevgi demektir. O yüzden hava ne kadar soğuk olursa olsun, gönüllerdeki sıcaklık hiçbir zaman eksilmez. Hatta bazen böyle günlerde insanlar birbirine daha sıkı sarılır, daha çok kıymet bilir.

Belki bu bayramda içimizi ısıtan güneş yeterince yoktu. Ama sofralarda paylaşılan ekmek, birlikte içilen çay ve edilen dualar vardı. Soğuk hava, bayramın coşkusunu biraz törpülemiş olabilir ama tamamen silemedi. Çünkü bu topraklarda bayram, sadece mevsimle değil, gelenekle ve kalple yaşanır.

Balıkesir’de bu bayram biraz üşüdük… Ama aslında birbirimize daha çok yaklaştık. Soğuk havaya rağmen paylaşılan bir tebessüm, içilen bir yudum çay, edilen bir dua… Hepsi kalplerimizi ısıtmaya yetti. Ve belki de en önemlisi, bize bir gerçeği bir kez daha hatırlattı: Bayram, dışarıdaki havadan çok, insanın içinde yaşadığı bir sıcaklıktır.