Bazen insanın kendisiyle ilgili fark ettiği küçük bir detay, aslında büyük bir gerçeğin kapısını aralar. Benim için o detay bir avuç buz oldu. Çok uzun süredir sürekli kendimi sık sık buz çiğnerken buluyorum. Öyle susuzluk gidermek için değil, gerçekten buz yemek için. İlk başta bunun sadece bir alışkanlık olduğunu düşündüm. Belki stres, belki yorgunluk… Ama sonra öğrendim ki bazen bu durumun bir adı var: Pika.
Pika, besin değeri olmayan maddeleri yeme isteğiyle ortaya çıkan bir yeme bozukluğudur. Toprak, kireç, tebeşir, sabun, kağıt… Dışarıdan bakıldığında kulağa garip gelir. Hatta çoğu insan böyle bir şeyi duyduğunda şaşırır. Ama bu durum, yaşayan kişi için çoğu zaman tuhaf bir meraktan ibaret değildir. Vücudun verdiği bir sinyaldir.
Tıp dünyası uzun zamandır Pika ile bazı eksiklikler arasında bağlantı olduğunu söylüyor. Özellikle demir eksikliği ve bazı mineral yetersizlikleri bu davranışı tetikleyebiliyor. Yani beden bazen ihtiyacı olan şeyi açıkça söyleyemediğinde farklı yollarla kendini ifade ediyor.
Toplumda Pika en çok çocuklarda ve hamilelik dönemindeki kadınlarda görülüyor. Ama çoğu zaman fark edilmiyor ya da önemsenmiyor. Bir çocuk toprağı ağzına götürdüğünde “çocukluk işte” deniliyor. Duvarı kazıyıp yemeye çalışan bir çocuk olduğunda aileler çoğu zaman bunu bir oyun gibi görüyor. Oysa bazen mesele oyun değildir. Beden bir şeylerin eksik olduğunu anlatmaya çalışıyordur.
Anne olduktan sonra insan bu tür işaretlere daha farklı bakmaya başlıyor. Çünkü bir çocuk büyütürken detaylar önem kazanıyor. Çocuğun iştahı, enerjisi, davranışları… Hepsi bir şey anlatır. Bir annenin sezgisi çoğu zaman ilk alarmdır.
Ama işin bir başka tarafı da var: Yetişkinler.
Çünkü biz yetişkinler bedenimizin verdiği sinyalleri çoğu zaman görmezden gelmeyi çok iyi biliyoruz. Halsizliği yoğunluğa bağlıyoruz. Sürekli yorgun hissetmeyi hayatın temposuna bağlıyoruz. Tuhaf görünen alışkanlıkları ise “canım öyle istedi” diyerek açıklıyoruz.
Oysa bazen beden çok basit bir şey söylemeye çalışıyordur: “Bir şey eksik.”
Bugün sosyal medyada sağlıklı yaşam konuşuluyor, diyetler paylaşılıyor, herkes birbirine detoks öneriyor. Ama bazı konular hâlâ sessiz kalıyor. Pika da bu sessiz kalan konulardan biri. Belki de bilinmediği için konuşulmuyor, konuşulmadığı için de fark edilmiyor.
Oysa bazen bir insanın toprak yemesi, duvar kazıması ya da benim gibi sürekli buz çiğnemesi; aslında vücudun yardım çağrısıdır. Bu nedenden ötürü düzenli olarak kan değerlerine baktırmak gerekiyor ihmal etmemek gerekir bunu rutin altına alırsak birçok doğabilecek hastalığın önüne geçebiliriz
Beden bazen bağırmaz.
Sadece küçük işaretler bırakır.
Ve bazen o işaret… bir avuç buz kadar basittir.







YORUMLAR